IJzertekort – alles wat u moet weten

DE ROL VAN IJZER IN ORGANISME

IJzer is een sleutel en noodzakelijk om levenselement voor alle levende organismen:

• Het is een essentieel sporenelement in het proces van zuurstofoverdracht, de vorming van rode bloedcellen, DNA-synthese en de ontwikkeling van het centrale zenuwstelsel;

• Iron speelt ook een rol in de vorming van de myelineschede van axonen, wat noodzakelijk is voor correcte overdracht van zenuwimpulsen;

• IJzer is essentieel voor synthese van dergelijke neurotransmitters in centraal zenuwstelsel als m.in. GABA, glutaminezuur en invloeden aantal dopaminerge D2-receptoren;

• Hij neemt deel aan regulering van de functies van het immuunsysteem (m.in. In het bestrijden van virussen en bacteriën;

• Dit element is ook essentieel voor correct visieproces;

• Verbetert de leverstofwisseling;

• Het beïnvloedt insulinegevoeligheid;

• Reguleert het cholesterolgehalte in het bloed. lichaam.

Zoals uit bovenstaande informatie kan worden afgeleid, verstoort ijzertekort de werking van vrijwel het hele lichaam op aanzienlijke en meervoudige niveaus.

IJZERTEKORT – SYMPTOMEN

Als gevolg van langdurig ijzertekort ontstaat bloedarmoede. IJzertekort – ook wel bekend als bloedarmoede.

Anemie is een pathologische aandoening bij waarbij de totale massa rode bloedcellen en hun vermogen om De zuurstofoverdracht is onvoldoende om een ​​goede zuurstofvoorziening van het weefsel te garanderen. organen, wat gepaard gaat met veel onaangename symptomen die voornamelijk afhangen van de ernst van de bloedarmoede.

Anemie met ijzertekort in afhankelijk van Hemoglobinegehaltes kunnen worden ingedeeld als licht, matig of ernstig.

IJzertekort in Het komt veel voor in de Poolse bevolking; dit probleem treft meer dan 25% van de vrouwen. ongeveer 26% van de vrouwen in de vruchtbare leeftijd zwangerschap en ongeveer 26% van de kinderen in De kleuterperiode. Dit gebeurt voornamelijk in het gevolg van het consumeren van te weinig gemakkelijk opneembare vormen van ijzer uit dieet en op het effect van absorptiestoornissen (meer hierover in (verder deel van het artikel).

1. bleekheid van de huid in binnen het mondslijmvlies en keel, bindvlies, lippen, nagelplaten;
2. broosheid en holte van nagels;
3. haaruitval;
4. pijnen en duizeligheid;
5. verminderde eetlust;
6. verminderde slaapkwaliteit;
7. concentratiestoornissen en geheugen;
8. zwakke spieren, gebrek aan energie, overmatige slaperigheid, energieverlies en snelle vermoeidheid;
9. Hartritmestoornissen, hartkloppingen, kortademigheid;
10. hormonale stoornissen in dit bij Vrouwen ervaren onrust door de pre-ovulatoire stijging van de LH-concentratie. en estradiol, en Ook de prolactinespiegel stijgt;
11. als bloedarmoede met IJzertekort houdt langer aan en er kunnen ernstiger symptomen optreden, zoals: m.in. : metabole veranderingen, die zich manifesteren door de dominantie van systemisch katabolisme en afname van de spiermassa, verminderde werking van het immuunsysteem, hyperlipidemie, resistentie tegen insuline en elektrolytenstoornissen, veranderingen in fundus van het oog (inclusief m.in. petechiën in vlamvormige afscheidingen, kronkelige aderen) en zwelling van de oogzenuwschijf;
12. Bovendien, wanneer bloedarmoede plotseling optreedt en Als het ernstig is, kunnen flauwvallen en bewusteloosheid optreden. bewustzijnsverlies, en Bij ernstige bloedarmoede kan zelfs een coma ontstaan.

DIAGNOSE VAN IJZERTEKORT

Klinisch aantoonbare bloedarmoede is heel gemakkelijk te diagnosticeren, omdat een zeer eenvoudige parameter, zoals een bloedonderzoek, dit al aantoont.

Anemie treedt op wanneer de hemoglobineconcentratie of het totale volume rode bloedcellen (hematocriet) onder de normale ondergrens ligt.

Volgens Volgens de definitie van de WHO wordt bloedarmoede gedefinieerd als een verlaging van de hemoglobineconcentratie:

• jonger dan 13 g/dl u Heren;

• jonger dan 12 g/dl u vrouwen;

• bij vrouwen in zwangerschap - jonger dan 11 g/dl.

Het is echter goed om te weten dat bloedarmoede ijzertekort zichtbaar in Een afwijkend bloedbeeld is al een laat symptoom van ijzertekort. Het bepalen van alleen het bloedbeeld toont niet het stadium van een negatieve ijzerbalans (pre-latent stadium), wat het eerste stadium is van de ontwikkeling van ijzertekort. ijzerconcentratie in bloed heeft echter lage diagnostische waarde omdat het dagelijks sterk varieert. individueel, en ook afhankelijk van het soort maaltijden dat geconsumeerd wordt of de aanwezigheid van supplementen dat ijzer bevat.

IJzer wordt meegeleverd Voedsel wordt getransporteerd door transferrine. Onder normale omstandigheden wordt ongeveer 70% van het opgenomen ijzer gebruikt voor hemoglobinesynthese, en meeste De resterende 30% van het ijzer wordt opgeslagen in weefsels in voornamelijk in de vorm van ferritine of hemosiderine.

In het pre-latente stadium neemt het af. m.in. ferritineconcentratie, maar zolang de ijzerreserves voldoende zijn, treden er geen veranderingen op. morfologie en in de resultaten van andere parameters voor ijzerbeheer, zoals TIBC en TfS.

Een verdere afname van de ijzerreserves (ferritine) veroorzaakt een afname van de concentratie vrij ijzer in serum, verhoogde TIBC en TfS-reductie.

Lopende en Een toenemend ijzertekort luidt het stadium van manifeste bloedarmoede in, dat wordt gekenmerkt door een daling van de hemoglobineconcentratie.

Laten we deze ontcijferen. CONCEPTEN

1. Transferrine – de belangrijkste ijzertransporteur in Bloed, een stabiele parameter die geen significante dagelijkse variabiliteit vertoont.

Bij ijzertekort stijgt het transferrinegehalte. staten gerelateerd aan overmatige ophoping van ijzer, levercirrose en Bij ondervoeding is de transferrineconcentratie verlaagd.

2. TIBC - bepaalt de totale concentratie van ijzerbindende eiwitten in bloed, in voornamelijk transferrine.

Het groeit in ijzertekort, het daalt in staten gerelateerd aan overmatige ijzerophoping of chronische ziekten.

3. UIBC - bepaalt de concentratie van ijzerbindende eiwitten die nog niet zijn opgenomen ermee verband houdend, dat wil zeggen, voornamelijk dat deel van transferrine dat in op een bepaald moment is niet gerelateerd aan ijzer.

Het groeit in ijzertekort, het daalt in staten gerelateerd aan overmatige ijzerophoping.

4. De transferrinesaturatie wordt berekend volgens de formule: transferrinesaturatie (%) = ijzerconcentratie × 100/totale ijzerbindingscapaciteit (TIBC).

Valt in ijzertekort of chronische ziekten, toename van staten gerelateerd aan overmatige ijzerophoping.

5. Ferritine – ijzer is een element dat nodig is voor Ferritine is een eiwit dat zich bindt aan levensenergie, maar de atomen ervan kunnen giftig zijn voor cellen. IJzeratomen worden op een celveilige manier opgenomen, waardoor weefsels worden beschermd tegen hun giftige effecten.

Ferritine bepaalt dus de hoeveelheid ijzer die in het lichaam is opgeslagen, en Het niveau ervan weerspiegelt goed de ijzerreserves in fysiologische toestanden. Een afname van de ferritinesynthese wordt alleen waargenomen in ijzertekort, maar verhoogde ferritinespiegels vereisen kritische en zorgvuldige interpretatie is vereist, aangezien het niveau ervan ook wordt gereguleerd door pro-inflammatoire cytokinen zoals m.in. TNF-a, interleukine IL-la en Verhoogde IL-6-spiegels kunnen de ferritinesynthese verhogen. Omstandigheden waarin waarbij een overmatige stijging van de ferritineconcentratie kan worden waargenomen m.in. : overmatige ophoping van ijzer (ijzeroverbelasting, hemochromatose), bloedarmoede in het verloop van chronische ziekten, acute ontstekingen, infectieuze prikkels, kanker en leverschade. Ook worden hogere ferritinespiegels waargenomen bij mensen van hogere BMI en Mensen die regelmatig alcohol consumeren.

6. Een extra, zeer gevoelige diagnostische parameter die weinig mensen onderzoeken en Een receptor die veel mensen niet kennen, is de oplosbare transferrinereceptor (sTfR).

sTfR is een specifieke en een vroege indicator van ijzertekort - in elk van Tijdens fasen van ijzertekort kan een verhoogde concentratie van de oplosbare transferrinereceptor worden gedetecteerd. De oplosbare transferrinereceptor kan worden gekwantificeerd en ook gebruiken in differentiële diagnose tussen anemie en ijzertekort en anemie door chronische ziekte (ACD), omdat sTfR in in tegenstelling tot Ferritine is geen acute-fase-eiwit, daarom is de concentratie ervan niet afhankelijk van ontstekingsmediatoren, daarom in vergeleken met ferritine blijft binnen het normale bereik ACD.

BELANGRIJKE ASPECTEN BIJ DE DIAGNOSE VAN IJZERTEKORT

Bij de beoordeling van het ijzermetabolisme moet daarom niet alleen rekening worden gehouden met de morfologie of de ijzerconcentratie in het bloed. bloed, maar ook de concentratie van transferrine, ferritine, TIBC en transferrinesaturatie (TfS), en bij voorkeur ook oplosbare transferrinereceptor (sTfR).

Hoogste specificiteit voor opkomende problemen ijzertekort heeft een afnemende ferritineconcentratie, een verlaagde ijzerverzadiging van transferrine en een verhoogd niveau van de oplosbare transferrinereceptor (sTfR), wat een zeer gevoelige diagnostische parameter is die toeneemt bij elk van fasen van ijzertekort.